Şunu açıkça anlayalım: Bir insan hayatta çok iyi olabilir, görevini yapabilir, vefakarca kendisine öğretilen her şeyi takip edebilir, kahramanca tehlikelerle karşılaşabilir fakat yine de Inciller’deki zengin insan olabilir. Bu demektir ki, yaptığı her şeyde kendisiyle özdeşleşmiştir ve kendinden hoşnuttur. Çalışma’da, bir insan kendi hiçliğini fark ettiği basamağa ulaşıncaya kadar değişemez, tarzında bir ifade olduğunu biliyorsunuz. Pratik bir deneyim olarak kendi hiçliğini fark etmeye başlamak, “zengin insan” olmayı bırakmaya başlamaktır. Başka bir deyişle, kendinle özdeşleşmeyi bırakmaya başlamaktır.
Yorumlar
Yorum Gönder