Maurice Nicoll - Gurdjieff - Ouspensky Notlar

Hayatın nasıl olması gerektiği hakkında insanların sahip oldukları çok dar fikirler, olağanüstüdür. Sanki hayat için bir ya da iki reçeteye sahip gibidirler ve birisinin hayatı bu reçetelere denk gelmiyorsa boşa geçmiş ya da faydasız olarak kabul edilir ve böyle bir görüş açısı ile bir insan, bir hayli içsel olarak kale alabilir ve her şeyin, hatta Tanrı’nın ve bütün Evren’in bile kendisine karşı olduğunu hissedebilir ve bunun sebebi, hayatını doğru bir şekilde ele almamasıdır sadece. Giderilemeyecek taleplerde bulunur. Bir bakkal dükkanına gidip silindir şapka ya da dikiş makinesi soran ve ona satılabilecek şeyleri alamayan bir insana benzer. İnsan’ı uykuda tutan ipnotizm kuvvetleri herkes için aynıdır. Hedefiniz uyanmaksa, şartlarınız ne olursa olsun, sizin için herhangi bir fark yaratmamalıdır.

Ne kadar çok talebiniz olursa, o kadar çok içsel kale almaya sahip olacaksınız. Her zaman hayal kırıklığına uğrayacaksınız ve başkasını suçlama gereği hissedeceksiniz. Çok talep sahibi insanlar hayatı kendileri için çok zorlaştırırlar. Hiçbir şey doğru değildir: Etraflarında doğru insanlar yoktur, kendilerine doğru davranılmıyordur vs.

Istıraplarımızı sık sık, kolay anlaşılır ve anlaşılmaz şarkılarla ifade ederiz. Dikkatinizi buraya çekmek istiyorum: Biz daha neler olduğunun farkına varmadan kolaylıkla kuvvet kaybetmemize neden olabilecek bu içsel, anlaşılmaz şarkıları gözlemlemeye çalışmalıyız. Sanki kendimizle aramızdaki garip, küçük, üzücü özel ilişkiler gibidir bunlar; bizden kuvvet çalarlar ve alışkanlık olduğu için farkına varamayız.

Bir seferinde Bay Ouspensky ile oturuyorduk. Sessizdik. Bir gülümsemeyle bana baktı ve niçin bu kadar üzgün olduğumu sordu. Üzgün olduğumu bilmiyordum, dedim. O dedi ki: “Bu bir alışkanlıktır. Uzakta üzücü şarkılar söyleyen bazı ‘ben'leri dinliyorsun, belki sözleri olmayan bir şarkı, belki de sözleri unuttun. Onu gözlemlemeye çalış. Senden kuvvet alıyor ve bu, tam anlamıyla faydasızdır.” Ve ekledi: “Bu, Ay'ın seni yemesine (tüketmesine) bir örnektir."

Hayatta dışsal görünüşümüzü koruruz. Fakat Çalışma'da durum tamamen farklıdır. Çalışma sizin içinizde, kendi içinizde, düşüncelerinizde ve hislerinizde ne olup bittiği hakkındadır. Yalnız kaldığımızda kendi üzerimizde içsel çalışma ile, sıklıkla tüm bir dışsal durumu değiştirebiliriz. Fakat içsel samimiyet olmadan ve içimizdeki hangi “ben’lerin yalan söylediğini veya şeyleri çarpıttığını vs. gözlemlemeden bunu yapamayız. Bazı insanlara karşı negatif olmamak için bir hedef edinebiliriz fakat yalnızsak ve hoşlandıkları şeyleri söylemeleri için negatif “ben'lere izin verip onlarla özdeşleşmemek için hiç çaba göstermezsek, samimi bir şekilde çalışmıyoruz demektir ve birkaç haftalık bir çalışmayı birkaç saniyede mahvedebiliriz. İnsanlar arasındayken negatif “ben’lere uymuyor fakat tek başımızayken onlara izin veriyorsak ne yaptığımızı sanıyoruz?

Yalnızken ille de iyi arkadaşlar arasında olduğunuzu düşünmeyin. En kötü arkadaş grubu içinde olabilir ve henüz kendi içinizde nerede olduğunuzu ve nasıl bir grubu beslediğinizi gözlemlemeyi düşünmemiş bile olabilirsiniz. En negatif ve en tehlikeli “ben”leriniz, siz yalnızken ortaya çıkabilir. Sadece tamamen yalnız olduğunuzda, hiç kimsenin bakmadığını hissettiğinizde ortaya çıkan oldukça iyi yazılmış şarkılara sahip olabilirsiniz. Tamam ama siz bakmalısınız. Sırf kapı kapalı diye, hiç kimsenin bakmadığını asla hissetmemelisiniz. Sırf yalnız olduğunuz için kendi içinizde istediğiniz gibi davranabileceğinizi ve en kötü negatif “ben'Terinize izin verebileceğinizi asla hissetmemelisiniz. Bu bağlamda, kendinize karşı sorumluluğunuzla ilgili tamamen yeni bir fikri tarlaya sürmelisiniz. Ortada hiç kimse yok diye içinizde uykuya gidebileceğinizi ve tüm içsel negatif konuşmalarınızdan zevk alabileceğinizi düşünmek, bu Çalışma’nın ne anlama geldiğiyle ilgili gerçek fikre sahip olmamak, dem...